جواب : اگر راديوگرافى براى تميز دادن بيمارى ضرورت دارد ، با شرط عدم ضمان ، پزشك مسئول نيست . شرط عدم ضمان سؤال 2065 : بطور كلى و در تمامى روشهاى تشخيصى و درمانى ، اگر پزشك قبل از انجام هر عملى ، به بيمار خود و يا ولىّ او ( اگر بيمار بالغ يا عاقل نباشد ) متذكر شود كه اين روشها ، از يك طرف ممكن است بىفايده باشند ( و وقت و مال او را به هدر دهند ) و از طرف ديگر ممكن است عوارض متفاوتى براى او داشته باشند ، و بدين ترتيب با ذكر اين مطالب ، پزشك قبل از هر گونه معاينه و دستور روشهاى تشخيصى و درمانى و تجويز دارو از خود كاملا در قبال خسارات و عوارض احتمالى سلب مسئوليت كند ؛ و بيمار چه از روى ناچارى و چه از روى تمايل و يا به ظاهر از روى تمايل ، اين شرط را قبول كند ، آنگاه در صورت اشتباه سهوى پزشك ، هزينه‌هاى بيهوده ، يا عوارض ناشى از روشهاى تشخيصى و درمانى متوجه بيمار شود ، آيا پزشك مسئول است ؟ ( در صورتى كه وى حد اكثر تلاش خود را نيز بكند ) . جواب : در صورت اشتباه و سهو و نسيان ، پزشك ، مسئول هزينه و عوارض حاصله مىباشد ؛ مگر اينكه شرط عدم ضمان ، حتى با سهو و اشتباه ، كند . و در عين حال اگر تحميل هزينه و حصول عوارض ، مستند به او باشد ، احوط تصالح با بيمار است . هر چند شرط عدم ضمان نموده باشد . سؤال 2066 : اگر پزشك روش يا دارويى را تعريف كند و بگويد اين دارو براى فلان بيمارى ، مفيد است و يا بگويد درمان ، مترتّب به فلان دارو است ؛ بدون آنكه بيمار را وادار به مصرف آن دارو كند ، در اين حالت آيا در صورت عدم تأثير يا عوارض دارو ، پزشك مسئول يا مديون است ؟ جواب : ظاهرا مسئول نيست . سؤال 2067 : در دو فرض فوق ، اگر بيمار يا ولىّ او ، شرط را قبول نكردند ، آيا پزشك مىتواند بيمار را رها كند ؟ جواب : بلى ؛ مىتواند رها كند و ارجاع به غير دهد .